Polega ona na wywieraniu na dany element nacisku, który spowoduje przekraczanie jego granicy plastyczności. Działanie to skutkuje trwałą zmianą kształtu i wymiarów obrabianego obiektu a także zmianę jego struktury wewnętrzne,j a co za tym – idzie właściwości mechanicznych. Ze względu na sposób odkształcenia rozróżniamy: walcowanie, kucie w tym kucie swobodne lub matrycowe, wyciskanie, ciągnienie i tłoczenie. Obróbka plastyczna może być wykonywana na zimno, półgorąco lub na gorąco.
Kucie jest to proces technologiczny polegający na odkształceniu metali na zimno lub gorąco za pomocą uderzeń lub nacisku narzędzi. Wykorzystywane narzędzia to młot, prasa lub kowarka. O kuciu swobodnym mówimy w sytuacji odkształcania metalu między narzędziami w dowolnych kierunkach. Stosowane jest przy wytwarzaniu niedużych partii lub przy produkcji odkuwek. Kucie swobodne wykonujemy w sytuacji, gdy na przykład stosowanie matryc jest nieopłacalne lub przy wykonywaniu odkuwek, których wymiary przekraczają wymiary matryc.
Z kolei walcowanie polega na kształtowaniu materiału między obracającymi się walcami, rolkami, tarczami lub innymi przemieszczającymi się narzędziami płaskimi. Rozróżniamy kilka sposób walcowania ze względu na ruch walców. Na przykład walcowanie wzdłużne jest jedną z metod kształtowania takich wyrobów jak pręty, kształtowniki, blachy. Proces ten może przebiegać na zimno lub na gorąco. Prętem walcowanym na gorąco nazwiemy pręt walcowany w odcinkach prostych o pełnym przekroju poprzecznym: okrągłym, kwadratowym czy też sześciokątnym i ośmiokątnym. Proces walcowania na gorąco spowoduje częściową utratę wytrzymałości stali, charakteryzuje się również niską dokładnością wykonania w porównaniu do prętów ciągnionych na zimno.
